Billboard

Szczegóły

Odsłony: 1875

- od 24.01.2013 roku logo jest pisane z małej litery.

To amerykańskie czasopismo poświęcone muzyce i rozrywce wydawane tygodniowo przez Penske Media Corporation. Czasopismo dostarcza listy przebojów, nowości, widea, opinie, recenzje, wydarzenia oraz style związane z przemysłem fonograficznym. Listy przebojów zawierają HOT 100, 200 oraz Global 200 śledząc najbardziej popularne albumy oraz utwory przeróżnych gatunków. Jest również gospodarzem wydarzeń, właścicielem firmy wydawniczej oraz operatorem kilku programów telewizyjnych.

Czasopismo zostało założone 1.11.1894 roku przez William'a Henry'ego Donaldson'a oraz James'a Hennegan'a jako publikator handlowy plakatów reklamowych. Donaldson nabył Henry'ego udziały za kwotę opeiwającą $500. Na początku XX w. obejmowało branżę rozrywkową tj. cyrki, targi oraz pokazy burleskowe i stworzono pocztową usługę dla podróżujących artsytów. Czasopismo zaczęło się skupiać bardziej na przemyśle muzycznym gdy Jukebox, fonograf oraz radio stawały się powszechne. Wiele tematów, które zostały w nim poruszone obejmowały kolejne wydania jak chociażby "Amusement Business" (czyt. emjuzment byznes) w '61 roku by zapewnić rozrywkę na świeżym powietrzu, by czasopismo mogło skupić się na muzyce. Po tym gdy Donaldson w wieku sześcdziesięciu jeden lat zmarł czasopismo przejęło ich dzieci (Kimberly E. Donaldson (po mężu Andre Kikoski), Matthew E. Donaldson oraz Adam J.P.) zostając właścicielami do momentu sprzedaży w '85 roku. Od tamtego czasu czasopismo było własnością różnich partii.

Historia

Początek

Pierwszy egzemplarz został 1.11.1894 roku w Cincinnati, stanie Ohio przez William'a Henry'ego Donaldson'a oraz James'a Hennegan'a wydany. Początkowo obejmowało branżę reklamową i było znane pod szyldem "Billboard Advertising" (czyt. adwertajzing). W tamtym czasie bilbordy, plakaty oraz papierowe reklamy umieszczanych w przestrzeni publicznej były podstawowymi środkami reklamy. Donaldson zajmował się redakcją oraz reklamą, podczas gdy Hennegan, który był właścielem Hennegan Printing Co. zajmował się produkcją czasopism. Pierwsze wydania obejmowały wyłącznie osiem stron. Gazeta posiadała kolumny tj. "The Bill Room Gossip and The Indefatigable and Tireless Industry Of The Bill Poster". (czyt. di bylrum gosyp and di indifatigejbel  end tajrles yndustri of di bylposter). Dział targów rolniczych został założony w 1896 roku. Rok później nazwa została skrócona do "The Billboard".

Po krótkim odstępstwie od tematu z powdu różnic redakcyjnych w 1900 roku Donaldson nabył Hennegan'a udział za kwotę opiewającą $500 (dzisiejsza równowartość $15.100) by uratować firmę przed bankructwem. 5. maja William zmienił z miesięcznika na tygodnik zwracając szczególną uwagę na aktualnościach. Ulepszył redakcyjną jakość i otworzył biura w Chicago, Londynie, Nowym York'u, Paryżu oraz San Francisco i na nowo skupił się na rozrywkach poza domem tj. jarmarkach, karnawałach, cyrkach, wodewilach oraz burleskowych przedstawieniach. Rozdział poświęciony cyrkom został przedstawiony w 1900 roku, a rok później bardziej na wydarzeniach w plenerze. Czasopismo również obejmowało tematy regulacji, propfesjonalizmu, ekonomii oraz nowych wydarzeń. Zawierała kolumnę zatytułowaną "plotka sceniczna" obejmującą prywatne życie artystów, sekcję "namiotową" obejmującą przedstawienia odbywających się w różnych miejscach oraz podkolumnę zatytułowaną "Wariaci Na Wynajem". Bill również publikował artykuły sprzeciwiające się cenzurze, wspierając produkcje przedstawiające dobry gust oraz potępiające tablojowe dziennikarstwo.- nigdzie nie ma linków, nowy akapit

Wraz z rozwojem kolei czasopismo rozwinęło system adres dla podróżujących artystów. Lokalizacja artysty była śledzona w kolumnie zatytułowanej "Routes Ahead" (czyt. ruts ehed), a potem czasopismo otrzyma pocztę w imieniu gwiazdy i publikowało powiadomienia w swojej kolumnie zatytułowanej "Letter Box" (czt. leta box), która otrzymała wiadomość skierowana do niego lub niej. Owa usługa została pierwszy raz wprowadzona w 1904 roku i stała się jednym z największych źródeł dochodu oraz kontaktu z celebrytami. W 1914 roku z usługi korzystało 42.000 osób. Również była używana jako oficjalny adres podróżujących artystów, którzy wysyłali swoje projekty listów podczas I W.Ś. W latach 60- ych XXw. kiedy usługa została zawieszona czasopismo nadal przetwarzało 1.500 listów co tydzień.

W 1920 roku Donaldson kontrowersyjnie zatrudnił czarnoskórego dziennikarza o imieniu James Albert Jackson by pisał tygodniową kolumnę poświęconej czarnoskórym wykonawcom. W nawiązaniu do książki pt. "The Business of Culture: Strategic Perspectives on Entertainment and Media" (czyt. di byznes of kalta stratedzik perspektiws on etnterteinment end midia) kolumna identyfikowała dyskryminację wobec czarnoskórym wykonawcom i pomagała potwierdzać ich kariery. James Albert był pierwszym czarnoskórym krytykiem w czasopiśmie o zasięgu ogólnokrajowym, którego czytelnicy stanowili głównie biali. W nawiązaniu do jego wnuka, William'a Donaldson'a Littleford'a, również ustanowił politykę przeciwko identyfikacji wykonawców za pośrednictwem ich rasy. Donaldson zmarł 1.08.1925 w wieku 61 lat.

Skupienie na muzyce

Wraz z rozwojem technologii nagrywania oraz odtwarzania zmienił się kierunek redakcyjnych treści obejmując "cuda nowoczesnej technologii", tj. fonograf oraz bezprzewodowe radia. 23.11.1899 roku czasopismo zaczęło obejmować automaty rozrywkowe na monety, a w marcu 1932 roku ustanowili poświęconą sekcję o nazwie Maszyny Rozrywkowe. 24.08.1907 roku czasopismo zaczęło obejmować branżę filmową, ale, że musieli czoła stawić silnej konkurencji skupili się na muzyce. 2.11.1920 roku za pośrednictwem KDKA mieszczącej się w Pittsburgh'u, Pennsylvanii utworzyli stację radiową o nazwie "Billboard Radio Monitor".

Przemysł produkujący grające szafy w czasach wielkiego kryzysu rósł w siłę i był w "Billboard" mocno reklamowany co pozwoliło skupić się bardziej na redagowaniu muzyki. Rozpowszechnienie fonografu oraz radia również przyczyniło się do wzrostu nacisku na muzykę. 4.01.1936 roku opublikowało pierwszą listę, a 3 lata później wyszło "Recording Buying Guide", 27.07.1940 wyszło "Chart Line" (czyt. czart lajn) co śledziło najbardziej sprzedające się utwory po której 8.01.1944 roku wyszła lista dla grających szaf, która to została nazwana "Music Box Machine". W latach 40- ych było bardziej specjalistycznym czasopismem zajmującym się publikacją branży muzycznej. Po II WŚ wzrastała liczba list przebojów, któe publikowało po tym gdy wzrosło zainteresowanie muzyką i jej gatunkami. W '87 roku pojawiły się: Hot 100, Billboard 200, Hot R&B  /Hip-Hop Songs, Hot Country Songs, Hot Dance/ Disco, "Top Rock Tracks", "Top Adult Contemporary Tracks" i "Top Catalog Albums", które to obejmowały różne gatunki i formaty, a w '94 roku pojawiło się jeszcze 28 lst.

W '43 roku czasopismo zatrudniało około 100 osób. W '46 roku przeniosło swoje biura do Brighton, Ohio, a dwa lata później do New York City, New York. .W listopadzie 1950 roku przyjęto format pęciokolumnowego tabloidu, a powlekany papier pierwszy raz został użyty 5.01.63 roku pozwalając na fotoreportaż.- nie ma linków

Billboard Publications Inc. nabyło miesięcznik handlowy przeznaczony dla sprzedawców posiadających automaty do sprzedaży cukierków oraz papierosów o nazwie "Vend", a w latach 50- ych nabyło branżowe czasopismo handlowe o nazwi "Tide" (czyt. Tajd). W '69 roku Billboard Publications Inc. posiadało 11 branżowych i konsumenckich publikacji, tj.: Funspot, Photo Weekly, Watson-Guptill Publications oraz Amusement w tym też "Photo Weekly".

W trakcie tematy, które obejmowało poza światem muzyki utworzyło podstawę odrębnych publikacji: "Funsport", które zostało utworzone w '57 roku by omówić parki rozrywki, 4 lata później powstało "Amusement Business" (czyt emjuzment byznes) by poruszyć rozrywkę poza domem. W styczniu '61 roku zostało przemianowane na "Billboard Music Week" by podkreślić swoje nowe, wyłączne zainteresowanie muzyką. Dwa lata później zostało po prostu przemianowane na "Billboard". W nawiązaniu do czasopisma opisującego ruch w dziedzinie biznesu pt. "The New Business Journalism" w '84 roku "Billboard Publications" było "prosperującym" konglomeratem branżowych czasopism i stało się "niepodważalnym leaderem" w wiadomościach dotyczących branży muzycznej. 9.01.1993 roku zostało wzniesione Billboard Airplay Monitors. Pod koniec lat 90- ych nazywało siebie "Biblią" przemyslu muzycznego.

Zmiany w własności

Po śmierci Donaldson'a czasopismo miało problemy i w przeciagu trzech lat kolejny raz zmierzała ku bankructwu. W 1928 roku dowództwo przejął jego zięć o imieniu Roger Littleford i "przywrócił publikację do zdrowia".Roger Seiter Jr. wraz z bratem o imieniu William'em Littleford'em w '46 roku zostali współwydawcami i po śmierci ojca odziedziczyli czasopismo.

W '85 roku czasopismo zostało sprzedane AlpInvest Partners, Blackstone Group, Carlyle Group, Hellman & Friedman, KKR oraz Thomas H. Lee Partners będącymi prywatnymi inwestorami zajmującymi się prywatnymi funduszami powierniczymi za kwotę opiewającą $40.000.000. Owi inwestorzy obcięli koszty i dla Brodway'u nabyli branżowe wydawnictwo o nazwie "Backstage".

W 1987 roku, Billboard zostało ponownie sprzedane w ręce Affiliated Publications za kwotę opiewającą $100.000.000. Czasopismo stało się podgleającym Affiliated Publications skracając do nazwy B.P.I.Communications. Pod tą nazwą nabyło "The Hollywood Reporter", "Adweek", "Marketing Week", "Mediaweek" oraz "Broadcast Data Systems". Prywatni inwestorzy oraz Boston Ventures wraz z szefostwem owego czasopisma odkupili 2/3 udziałów należących do Billboard Publications za kwostę opiewającą $100.000.000 po czym nastąpiły kolejne transakcje. W '93 roku utworzyło dział "Billboard Music Group" przeznaczonego do publikacji związanych z muzyką.- nie ma linków

W '94 roku Billboard Publications zostało sprzedane duńskiemu medialnemu konglomeratu Verenigde Nederlandse Uitgeverijen za kwotę opiewającą $220.000.000. Owy konglomerat nabył Clio Awards w celu reklamowym, a 3 lata później National Research Group, a dwa lata po drugim zakupie Editor & Publisher. 31.07.2000 roku Verenigde Nederlandse Uitgeverijen kupiło Nielsen Media Research od Miller Freeman za kwotę opiewająca $650.000.000. W 2000 roku doszło do fuzji Billboard Publications Incorporations, a Verenigde Nederlandse Uitgeverijen za kwotę opiewającą $220.000.000. a 3 lata wcześniej nabyło Clio Awards w celach reklamowych oraz National Research Group, jak i też 2 lata później Editor & Publisher.